Armando

Armando (Amsterdam, 18 september 1929) is een Nederlands beeldend kunstenaar, dichter, schrijver, violist, film-, televisie- en theatermaker. Armando (zich wapenend en het Italiaanse equivalent van Herman, zijn roepnaam) is het pseudoniem van Herman Dirk van Dodeweerd. Later heeft hij zijn naam officieel veranderd in Armando. Zelf ziet hij zijn werk als Gesamtkunstwerk, waarvoor zijn ervaringen uit de Tweede Wereldoorlog in de omgeving van Kamp Amersfoort de basis vormen.

De kunstenaar is geboren in Amsterdam maar brengt zijn jeugd door in Amersfoort. Later studeert hij een aantal jaren kunstgeschiedenis. Als beeldend kunstenaar maakt hij deel uit van de in 1959 door Jan Henderikse opgerichte Nederlandse Informele Groep, die in 1960 opgaat in de Nederlandse Nul-beweging. Als dichter en kunstenaar is hij verder betrokken bij De Nieuwe Stijl en Gard Sivik. Naast de beeldende kunst en de literatuur is hij ook actief in de journalistiek, theater, televisie, muziek (als violist in het zigeunerorkest van Tata Mirando) en sport (bv. amateurboksen). Hij speelt 25 jaar lang met Cherry Duyns en Johnny van Doorn in Herenleed, eerst in de televisieserie en daarna in de theaterversie: absurde, traag verlopende taferelen uit een leven met meester-knechtverhoudingen.

Vanaf 1979 woont hij in Berlijn, waar hij tot 1989 in het oude atelier van de nazi-beeldhouwer Arno Breker werkte. In 1998 wordt in de Elleboogkerk in Amersfoort een museum over Armando geopend. Een belangrijk deel van zijn kunstwerken, manuscripten en film- en televisieregistraties zal de kunstenaar na zijn dood aan het museum nalaten.

Onderscheidingen

  • In 1977 ontvangt hij de Herman Gorterprijs voor Het gevecht.
  • In 1984 krijgt hij zowel de Ferdinand Bordewijkprijs als de Multatuliprijs voor Machthebbers, verslagen uit Berlijn en Toscane.
  • In 1985 mag hij als eerste de Jacobus van Looyprijs in ontvangst nemen, een vijfjaarlijkse oeuvreprijs voor dubbeltalenten.
  • In 1987 krijgt hij de Gouden Ganzenveer voor zijn bijdrage aan het Nederlands cultureel bezit en de verspreiding daarvan in Europa.
  • In 1989 kent men hem de de Multatuliprijs toe voor De straat en het struikgewas.